|
InneHistoria marki: Sony - Anna D. Horczyczak
19-01-2006"..myślał o stworzeniu czegoś zupełnie nowego i wyjątkowego, ale do tego potrzebne mu były pieniądze. Aby je zdobyć - na początek - wybrał branżę spożywczą. Inżynierowie pod kierownictwem Ibuki zamierzali stworzyć proste urządzenie, służące do gotowania ryżu."
Historia Sony to wspaniałe marzenie realizowane przez wielkich ludzi. Gdyby sięgnąć do początków firmy, okazałoby się, iż kapitał początkowy firmy stanowiły zapał, wiara w sukces i to, co najważniejsze - pomysły.
Zakończyła się II wojna światowa. Ludzie byli zmęczeni walką o byt i przetrwanie. Brakowało wszystkiego, a zdobywanie jedzenia było nie lada sztuką. Pomimo tych wszystkich trudności, społeczeństwo pragnęło wiedzy i informacji. Tym tropem zamierzał podążyć Masaru Ibuka. Prowadził on firmę o nazwie Nihon Sokuteiki (Japońska Spółka Instrumentów Pomiarowych), która wytwarzała urządzenia radarowe. Firma nie spełniała jednak jego ambicji, dlatego założył Tokyo Trushi Kenkyusho (Tokijskie Laboratoria Badań Telekomunikacyjnych), w których zatrudnił siedmiu pracowników. Cały czas myślał o stworzeniu czegoś zupełnie nowego i wyjątkowego, ale do tego potrzebne mu były pieniądze. Aby je zdobyć - na początek - wybrał branżę spożywczą. Inżynierowie pod kierownictwem Ibuki zamierzali stworzyć proste urządzenie, służące do gotowania ryżu. Brak sukcesu skupił uwagę całej grupy na innym projekcie - urządzeniu do pieczenia chleba, ale ta "maszyna" nie wyszła nawet poza fazę projektową.
Przystawka i drutofon, czyli magnetofon w sądzie Posiadanie radioodbiorników krótkofalowych było w czasie wojny zabronione, ale czasy, które po niej nastąpiły, były inne. Audycje nadawane na falach krótkich stały się niezwykle popularne, jednak dostęp do nich był mocno ograniczony. Wtedy pojawił się pomysł na produkt. Ibuka skonstruował przystawkę do fal krótkich. To był początek sukcesu i pierwsza notka o firmie i tym rozwiązaniu (Asahi, 1945).
W marcu 1946 r. do firmy oficjalnie dołącza Akio Morita i wraz z Ibuką zakładają nową firmę. Zbierają około 500 dolarów i w maju 1946 roku rejestrują Tokyo Tsushin Kogyo (Totsuko). Braki finansów firma nadrabia różnymi sposobami, np. produkując części zamienne do gramofonów. Ibuka marzy cały czas o stworzeniu czegoś unikatowego - drutofonu. Marzenie nie zostaje zrealizowane, ponieważ żaden dostawca nie chce podjąć się realizacji zamówienia drogiego materiału (jakim niewątpliwie był drut) dla małej i nieznanej nikomu firmy.
Po wielu trudach i żmudnych pracach badawczych, w 1950 roku udaje się skonstruować magnetofon. Waży 35 kg, a jego cenę ustalono na kwotę 170 tysięcy jenów - była to duża wartość jak na tamte czasy (absolwent uniwersytetu zarabiał około 10 tys. jenów). Sprzedaż rozwijała się nie najlepiej. Dla firmy była to lekcja marketingu numer jeden: jest podaż, a równocześnie słaby popyt, dlatego podejście do "kwestii rynkowych" należało zrewidować.
Jeden ze współpracowników - Tamon Maeda zauważył, że praca w sądach jest bardzo utrudniona, ponieważ niedobór stenografów uniemożliwia prawidłowe funkcjonowanie tych instytucji. Magnetofon udało się zaprezentować Sądowi Najwyższemu - i jak się później okazało, był to doskonały pomysł. Urządzenia trafiły do sądów i wielu szkół. Udało się połączyć podaż z "wykreowanym" popytem.
Dobra nazwa: Sony
Pojawianie się nowych produktów i firm na rynku oraz obserwacje prowadzone w czasie licznych podróży, uzmysłowiły właścicielom konieczność zmiany nazwy firmy na taką, która będzie łatwa do wymówienia, da się ją umieścić na produktach i będzie się dobrze kojarzyć. Zgodnie z przyjętym postanowieniem, pierwsze radio tranzystorowe miało zostać wprowadzone na rynek pod nową marką. Po korektach i wielu "przeróbkach" z łacińskiego wyrazu sonus (założyciele i pracownicy myśleli w tym czasie o sobie jako o "sonny boys" - młodych, dynamicznych, mających świetne pomysły i świetlaną przyszłość) powstała nazwa Sony. Krótka, prosta, dobrze brzmiąca. W 1955 roku w firmie wyprodukowano pierwsze radio tranzystorowe (pierwsze radio tranzystorowe na rynek wprowadziła firma Regency - tranzystory Texas Instruments), a dwa lata później - pierwsze miniaturowe radio kieszonkowe. To ostatnie miało po raz pierwszy nowy znak Sony.
W tym samym roku ustawiona została pierwsza tablica z reklamą Sony przy wejściu do tokijskiego międzynarodowego portu lotniczego.
W styczniu 1958 roku oficjalnie zmieniono nazwę na Sony Corporation, a już w grudniu akcje firmy weszły na giełdę. W trosce o ochronę marki znak towarowy "Sony" został zarejestrowany w 170 krajach.
"Przenośna" muzyka
Muzyka towarzyszy nam "od zawsze" i - jak dowodzą naukowcy - poprawia nastrój i łagodzi obyczaje. Dawniej możliwość obcowania z muzyką była związana z miejscem jej "tworzenia": kościoły, teatry, opery, filharmonie, ale także gospody czy wręcz ulice. Pojawiał się wtedy problem braku swobody, który dotyczył zarówno miejsca, czasu, jak i rodzaju utworu, którego w danej chwili chciałoby się posłuchać. Walkman te problemy rozwiązał, a rok 1979 stanowił przełom w tej dziedzinie.
Jego pierwowzorem był magnetofon Pressman, z którego usunięto układ zapisujący i głośnik, umieszczając w tym miejscu wzmacniacz stereo. Największym problemem, jak się później okazało, było dostosowanie do niego lekkich słuchawek, zapewniających wysoką jakość dźwięku. Nadana nazwa Walkman wydawała się niegramatyczna - ale została przyjęta przez rynek.
Wprawdzie historia marki Walkman rozpoczęła się od dość prostego analogowego urządzenia, jednak przez lata zmieniał on swoje oblicze. Z czasem tradycyjna kaseta magnetofonowa nie zapewniała już wysokiej jakości dźwięku, jakiej oczekiwali klienci. Zaproponowano zatem kolejne rozwiązania: odtwarzacz CD Walkman (wcześniej Discman; nośnikiem jest płyta CD), MD Walkman (nośnikiem jest MiniDisc) a w grudniu 2004 roku wprowadzono Network Walkman z pamięcią flash o pojemności 1 GB. W styczniu br. pojawi się Network Walkman z twardym dyskiem o pojemności 20 GB.
Walka o klienta
Obchody 35-lecia firmy zaowocowały pomysłami na "odświeżenie" znaku firmowego. Na ogłoszony konkurs nadeszło wiele propozycji, jednak po głębokim zastanowieniu zapadła decyzja, by zrezygnować z ingerencji w logo, które jest znane i popularne. Troska o rozwój firmy, zapewnienie środków do istnienia i prowadzenia badań były istotne. Równie ważne - a może najważniejsze w tym czasie (lata 60.) - były działania zmierzające do poprawy wizerunku produktów japońskich. Nie cieszyły się one wówczas dużą popularnością. Z uwagi na fakt, iż idea ekspansji zakładała zdobywanie rynków w Europie i USA - trzeba było dokładnie rozważyć każdy krok, towarzyszący wprowadzeniu nowego produktu. Co więcej, w tym samym czasie, znane i szanowane przed wojną firmy (marki) powracały do produkcji wcześniej dobrze przyjętych rozwiązań. Problemy piętrzyły się, ale nie ma rzeczy niemożliwych...
By wygrać "wyścig" o względy klienta i przekonać go do własnych wyrobów, na nowych produktach dodawano nazwy własne. Tak zaczęła się historia urządzeń: Tapecorder, Walkman czy Discman. Takie rozwiązanie posiadało zarówno mocne, jak i słabe strony. Konsument "ucząc" się marki, przyzwyczajał się do określonej grupy i spodziewał się wysokiej jakości, z drugiej strony, ich ogromna popularność powodowała wejście tych nazw do słownika jako nazw obiegowych. Wiele firm oferujących "podobne" produkty o znacznie słabszej jakości określały swoje urządzenia tymi samymi określeniami. By wybór dla konsumenta był prosty - na każdym produkcie Sony, poza logo marki, znajdowała się nazwa własna.
Z niektórych projektów Sony wycofywało się z góry (spodziewając się ogromnej erozji cen i wielu graczy na rynku) - jak w przypadku produkcji kalkulatorów biurkowych.
Oryginalne produkty
Marzenie o tym, by być najlepszym, w pełni odpowiadać na potrzeby klientów, oferować najbardziej uniwersalne rozwiązania, znalazło odzwierciedlenie we wprowadzeniu takich urządzeń, jak: radio tranzystorowe, przenośny telewizor (Watchman), przenośny odtwarzacz audio Walkman, Discman; magnetowid do użytku domowego, system Trinitron (nowa metoda projekcji kolorowego obrazu na ekran telewizora), unowocześnienie 3,5" dyskietki. Nie zawsze byliśmy pierwsi, ale zawsze jesteśmy w czołówce z oryginalnymi i unikatowymi produktami. Wprowadziliśmy magnetowid z systemem Video-8, konsolę do gier PlayStation, włączyliśmy się do badań nad sztuczną inteligencją: AIBO, QRIO; poprawą obrazu DRC-MF (2001), zaproponowaliśmy aparat z matrycą 8 mln pikseli (grudzień 2003), kamery na płyty DVD, rekorder z twardym dyskiem o pojemności 250 GB czy kamerę w formacie HDV. Wraz z firmą Philips, w 1980 roku opracowaliśmy format płyty CD (później przyjęty jako powszechnie obowiązujący). Należy podkreślić, że urządzenia Sony to nie tylko sprzęt konsumencki - to także bogata oferta profesjonalnych urządzeń medycznych i filmowych. Produkty Sony są tak konstruowane, by odpowiadały stylistycznie zmieniającym się modom i upodobaniom, a duże zaawansowanie technologiczne pozwalało na ich wykorzystanie przez kilka kolejnych lat.
Nasze wysiłki nie pozostawały niezauważone: czterokrotnie firma Sony otrzymała nagrodę EMMY, a magazyn "Billboard" w 1985 roku przyznał Sony nagrodę "dla pioniera trendu" za wprowadzenie rok wcześniej odtwarzacza CD Walkman CD-5.
***
Sony to powszechnie znana wysoka jakość produktów, marka, ale także ogromny kapitał - ludzki. A ludzie to dynamika, pasja, uczucia i marzenia. Minęły święta i Nowy Rok - czas składania obietnic, postanowień realizacji ekscytujących pomysłów i niespełnionych do tej pory życzeń. Może warto jeszcze teraz podjąć ważne decyzje dotyczące przyszłości - może kiedyś ktoś właśnie w ten sposób zacznie opisywać historię jakiegoś projektu czy firmy. Marzycielom z Sony się udało. Chyba warto spróbować Wykorzystane materiały: wewnętrzne materiały Sony (korporacyjne strony internetowe); Akio Morita "Made in Japan i Sony"; seria: Ludzie wielkiego sukcesu. Autorka jest public relations supervisorem w Sony Poland W ramce: · Wysoka jakość produktów zawsze była troską inżynierów. Z pewnością właśnie dlatego, przenośny odtwarzacz kasetowy Sony (TC-50) został zabrany na pokład statku kosmicznego Apollo 11. · Na wspomniane wcześniej 35-lecie firmy Akio Morita "rozpisał przetarg" na dostawę kurtek dla pracowników. ¯aden z projektów nie spodobał się współzałożycielowi firmy. Wtedy poprosił swojego przyjaciela Issey Miyake o pomoc. Kreator stworzył elegancką popielatą kurtkę. Stała się tak popularna i podkreślała przynależność do firmy, że.... właściciele sklepików z okolicy biur i fabryk udzielali kredytu tylko dlatego, że ktoś był w nią ubrany. · W 1984 roku w czasie igrzysk olimpijskich w Los Angeles tokijski dziennik przekazywał zdjęcia wykonane aparatem Mavica (za pomocą telefonu komórkowego) bezprzewodowo do redakcji. Był to ogromny sukces nie tylko dla Asahi Shinbun, ale także dla Sony.
|
